Nurkowanie Chorwacja

Paklenica

nurkowaniechorwacja — Sun, 13 Jan 2008 02:44:29 +0000

Park obejmuje dwa długie wąwozy. Trasa ciekawszego z nich – Velikiej Paklenicy – rozpoczyna się wśród stromych skał, sięgających 700 metrów wysokości. Dnem wąwozu płynie potok, a cały teren poprzecinany jest wieloma ścieżkami, dzięki którym można wybrać odpowiednią dla siebie trasę. Wyznaczonych szlaków wystarcza na cały dzień spacerów. Na terenie parku można zwiedzić bunkry, będące pozostałością po ostatniej wojnie. Mala Paklenica jest dostępna praktycznie tylko dla doświadczonych wspinaczy. Wejście jest płatne ok. 15 złotych.

Stary Grad

nurkowaniechorwacja — Sun, 13 Jan 2008 02:43:58 +0000

Stary Grad dzięki swojemu szczególnemu położeniu – we wciętej głęboko w ląd zatoce – jest mocno związany z lądem, polami lawendy i winnicami i dzięki temu osłonięty od wiatrów – a jednak jest otwarty na morze poprzez swój malowniczy port.

Pobliski półwysep Kabala zachęca do poszukania ustronnej plaży, jest też świetnym miejscem na rowerowe wycieczki. Samo miasto jest idealnym miejscem do romantycznych spacerów i przesiadywania w kawiarenkach i winiarniach. Mnóstwo tu wiekowych letnich rezydencji sugerujących, że od zawsze Stary Grad był to ulubionym kurortem wypoczynkowym Chorwatów. Dziś przyciąga ludzi szukających miejsc z charakterem i unikalną atmosferą.
Jest tu wiele wygodnych ośrodków wypoczynkowych, hoteli i apartamentów.

Regularne połączenie promowe łączy Starigrad ze Splitem, a port promowy obsługuje także międzynarodowe połączenia. Jest tu sporo wartych obejrzenia zabytków: wczesny chrześcijański kościół Św. Ivana z XII wieku, kościół Św. Roha z 1569 r., barokowy kościół parafialny Św. Stjepan z 1605 r., klasztor dominikański z 1482 r. (restaurowany w 1686 r.) i rynek barokowy Skor.

Nurkowanie w okolicach Starego Gradu

nurkowaniechorwacja — Sun, 13 Jan 2008 02:43:24 +0000

Miejsca nurkowe w okolicach Starego Gradu nie mogą rozczarować. Bogactwo świata zwierzęcego jest wynikiem położenia miejscowości nad otwartym Adriatykiem z dala od wielkich ośrodków turystycznych i przemysłowych. Podczas nurkowań spotykamy tu przedstawicieli wszystkich śródziemnomorskich grup zwierząt, poczynając od koralowców, ślimaków nagoskrzelnych, ośmiornic i skorupiaków, na dziesiątkach gatunków ryb i delfinach kończąc.

Pomijając pierwsze zanurzenia na kursach podstawowych, w okolicach Starego Gradu nurkuje się głównie z łodzi na stanowiskach położonych w rejonie Hvarskiego kanału. Nurkujemy przy ścianach, skalnych iglicach i pośród kamiennych bloków.

Do najsłynniejszych miejsc należą: grota Lućice, półwysep Kabal, ściana Smociguzica i wrak kalmarowca przy wyspie Śolta.

Opowieść Hvarska

nurkowaniechorwacja — Sun, 13 Jan 2008 02:42:40 +0000

Słoneczne, leniwe popołudnie.. Tak leniwe, że aż bolą wszystkie kości. Nic nie musisz robić, nic ci się nie chce. Marysia Peszek cicho śpiewa „Pieprzę moje miasto”. Dochodzący z kuchni zapach zupy ogórkowej burzy zmysły, drażni układ nerwowy, wyzwala ślinotok. Ale tuż za nim podstępnie skrada się zapach pasty bazylikowej z czosnkiem. To perspektywa boskiego spaghetti z dodatkiem żółtego sera. Myśl kulinarnych rozkoszy niepokojąco nabrzmiewa, stawia włoski na karku, orgazm smaku nadciąga niczym szarża czołgów pod Kurskiem. Szwajcaria, myślę. Tu się oddycha.

Nagle, w me sielskie-anielskie progi, wdziera się niepokojąca wibracja. Głuchy tupot zgrzyta niczym garść piachu w Rolexie wuja. O zgrozo! Wrzaski i porykiwania, niczym atak Hunów i Jaćwingów podrywa mnie na równe nogi! Rzeczywistość powraca niczym żelazna pięść rzymskiej kohorty w natarciu. Słoneczko dalej świeci leniwie, dalej jest przedpołudnie. Zapachy zostały daleko, są już odległą marą. Za to na łodzi niepokojące podekscytowanie i nerwowość. Zerkam na zegarek, rozglądam się dookoła. Przecież jeszcze spory kawał do celu naszej dzisiejszej wyprawy nurkowej. O co więc chodzi? Gdy leniwa senność znika bezpowrotnie ponad wszelką wątpliwość ustalam fakty. Jest 12 sierpnia, płyniemy Białą Damą na Travną spotkać kongera i koniki morskie. Ale to jeszcze nie tu. Jesteśmy dokładnie w połowie zatoki Tichej a obok nas kołysze się łódka. W środku stoi wilk morski z siwą brodą i rozwianym włosem. Krzepkimi, spracowanymi dłońmi wyciąga sieć. Żyły ma napięte jak postronki, mięśnie lekko drżą, sękate palce z konsekwentnym uporem szukają końca sieci.